Organy
podatkowe w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego
przyjmują, że modernizacja to działanie związane ze środkami trwałymi, które
powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia
środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania,
zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych
i kosztami eksploatacji. Zaś istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu
technicznego użytkowania środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników
technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, następujące w trakcie
eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji. Zatem remont
środka trwałego to działania zmierzające do przywrócenia pierwotnych cech
użytkowych rzeczy, utraconych na skutek ich użytkowania.
O
tym czy mamy do czynienia z remontem czy modernizacją decydują wyłącznie
kryteria techniczne. Zatem każdorazowo należy przeprowadzić analizę faktycznie
wykonanych robót.
W
przypadku wymiany więźby dachowej, o ile zakres prac nie posiada cech
przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji, modernizacji, można uznać że
prace te mają na celu przywrócenie stanu pierwotnego, tj. wydatki poniesione na
wymianę mogą zostać potraktowane jako koszty remontu. Działania te muszą mieć
na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego budynku.
Odnośnie
natomiast zastosowania innych wyrobów budowlanych niż użyto w stanie pierwotnym
należy wskazać, że ze względu na rozwój technologiczny nie powinno mieć to wpływu
na kwalifikację wydatków jako koszty remontu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz