Opodatkowanie VAT świadczeń polegających na dostawie sprzętu medycznego i towarzyszącym dostawie czynności adaptacji pomieszczeń – interpretacja ogólna Ministra Finansów

„Niezależnie od treści zawartej umowy, dostawa wyrobu medycznego, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczonego do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku – na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z poz. 105 załącznika nr 3 do tej ustawy, natomiast prace polegające na dostosowaniu (adaptacji, przebudowy, rozbudowy itp.) pomieszczeń szpitala prowadzone w związku z dostawą wyrobu medycznego nie korzystają, co do zasady, z preferencji podatkowej i podlegają opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku od towarów i usług, tj. obecnie w wysokości 23%.”

Interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 30 marca 2012 r., sygn. PT1/033/2/46/KSB/12/PT-241/PT-279

Odliczenie podatku VAT z faktur wystawionych przez podmiot niezarejestrowany jako podatnik VAT

W orzecznictwie sądów i interpretacjach organów podatkowych wypracowane zostało stanowisko, zgodnie z którym podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmiot istniejący, lecz niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny wtedy, gdy zostaną spełnione poniższe przesłanki   

• transakcje wykazane na fakturach zostały faktycznie wykonane przez wystawcę faktur,    
• przedmiotowe faktury zawierają dane w ustawie o VAT,    
• towary nabyte na podstawie tych faktur mają związek ze sprzedażą opodatkowaną,
• w danej sprawie nie wystąpiły okoliczności, w związku z którymi podatnik mógł przewidywać, że transakcja stanowi nadużycie podatkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej,   
• działania podejmowane przez podatnika nie miały na celu obejścia przepisów prawa,    
• podatnik  nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że dana transakcja miała na celu obejście przepisów prawa,
• podatnik będzie nabyte towary czy usługi wykorzystywał do czynności opodatkowanych.   

Przykładowe orzecznictwo i interpretacje:

 

Wyrok TSUE z dnia 22 października 2015 r., sygn. C-277/14

„Trybunał uznał, że przepisy dyrektywy o VAT sprzeciwiają się przepisom krajowym, które odmawiają podatnikowi prawa do odliczenia VAT tylko dlatego, że faktura została wystawiona przez podmiot, który w świetle kryteriów przewidzianych przez te przepisy należy uważać za podmiot nieistniejący i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towarów. Chyba że zostanie wykazane, w świetle obiektywnych przesłanek i bez wymagania od podatnika, aby dokonał ustaleń, do których nie jest on zobowiązany, że ów podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, iż rzeczona dostawa wiązała się z przestępstwem w zakresie VAT, czego zbadanie należy do sądu odsyłającego.”

 

Wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. I FSK 416/11

„Z powyższego wyroku wynika, że faktura VAT otrzymana przez podatnika od podmiotu niezarejestrowanego jako podatnik dla potrzeb VAT daje prawo do odliczenia podatku gdy: są spełnione materialne przesłanki do odliczenia, tzn. czynność udokumentowana fakturą została przez dostawcę (usługodawcę) faktycznie wykonana i wykorzystana przez podatnika (odbiorcę faktury) do realizacji czynności opodatkowanej, podatek z tej faktury został przez odbiorcę faktury zapłacony jej wystawcy, faktura zawiera informacje wymagane przez art. 22 ust. 3 lit. b) VI Dyrektywy (obecnie art. 226 Dyrektywy 2006/112/WE), a w szczególności numer identyfikacji podatkowej dostawcy (usługodawcy) pozwalający na ustalenie jego tożsamości, mimo jego niezarejestrowania dla celów VAT”.

Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. ITPP1/4512-819/15/MN

„Sam brak rejestracji kontrahenta nie stanowi przeszkody dla realizacji prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia od niego towarów, jeżeli faktury otrzymane przez nabywcę (zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT): dokumentują czynności faktycznie dokonane, opodatkowane VAT (tj. nie stanowią czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu), zawierają wszystkie dane niezbędne do ustalenia tożsamości osoby, która ją wystawiła oraz rodzaju wykonanych transakcji, nie wystąpiły okoliczności, w związku z którymi nabywca mógł podejrzewać, że transakcja stanowi nadużycie podatkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej, działania podejmowane przez nabywcę nie miały na celu obejścia przepisów prawa, nabywca nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że dana transakcja miała na celu obejście przepisów prawa, podatnik wykorzystywał nabyte towary do czynności opodatkowanych.”

Nowe zasady wnoszenia skarg do sądu administracyjnego na interpretacje przepisów prawa podatkowego

W dniu 1 czerwca 2017 r.  weszła w życie ustawa o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz o zmianie innych ustaw zmieniająca sposób zaskarżania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego.

Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami podatnik, która nie zgadza się z treścią wydanej interpretacji będzie mógł od razu zaskarżyć ją do sądu administracyjnego. Skargę będzie wnosiło się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Znika zatem obowiązek wzywania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa.

W dotychczas obowiązujących przepisach warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego było wcześniejsze wezwanie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa.

Ustawa zmieniająca zawiera również przepisy przejściowe w tym zakresie. I tak w przypadku postępowań, które rozpoczęły się i nie zostały zakończone przed dniem 1 czerwca 2017 r. należy stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. Nowe regulacje dotyczące wnoszenia skarg mają zastosowanie do interpretacji wydanych po dniu 31 maja 2017 r.